W3C

  • Feed RSS 2.0
  • Feed ATOM 1.0
  • Feed RSS 2.0

Texte libre

St Jean BaptVaftizci aziz Yahya

Chasteté et la lutte contre les pensées charnelles :
- Saint Jean le Précurseur (sa synaxe)
- Saint Dimitri le Megalomartyr (sa vie)
- Saint Moïse le Hongrois
- Saint Jean aux longues souffrances
- Saint Théodore de Byzance, Martyr
- Saint Ignace de l'Athos, Martyr
- Sainte Thomaïs
- Saint Martinien
- Saint Basile de Mangasée
- Sainte Marie l'Egyptienne (sa vie)
- Saint Joseph le Patriarche
- Sainte Suzanne
- Sainte Anysia la Vierge-Martyre

Troubles psychiques :
-
Saint Nahum (sa vie)
- Sainte Anastasie (sa vie)
- Saint Gérasime de Céphalonie, pour les possédés.

Afflictions :
- Saint Job aux Longues Souffrances
(sa vie)
-
Saint Eusthate et sa famille (sa vie)
-
Saints Quarante Martyrs de Sébaste (leurs vies)
- Saints Quarante Martyrs d'Amorium
- Saint Pimène aux Longues Souffrances des Grottes de Kiev

Situation, entrevue difficile :
- Saint Prophète David
(sa vie)
- Saint Patrick d'Irlande (sa vie - sa prière)

Empoisonnement :
-
Sainte Anastasie (sa vie)

Secours spirituel, consolation, componction :
-
Saint Ephrem le Syrien (sa vie)
- Saint Alexis l'Homme-de-Dieu (sa vie)
- Saint Séraphim de Sarov (sa vie)

Pour une bonne fin de vie :
-
Saint Archange Michel (sa synaxe)
-
Saint Niphon, Patriarche de Constantinople

Cancer :
- Saint Nectaire d'Egine (sa vie)

Procès, captivité :
- Saints Onuphre le Grand et Pierre de l'Athos (la vie de St Onuphre)
- Saint Georges le Megalomartyr (
sa vie)
- Saint Syméon le Theodoque (
sa vie)

Détresse, pauvreté :
- Saint Nicolas (sa vie)
- Saint Martin de Tour (sa vie)
- Saint Jean l'Aumonier (sa vie)
- Saint Jean de Cronstadt

Peste :
- Saint Charalampos (sa vie)
- Sainte Marina (sa vie)
- Saint Bessarion (sa vie)

Magie, démons :
-
Saint Cyprien et Sainte Justine (leur vie)
- Saint Théodore Sycéote
- Saint Métrophane de Voronèje

Fransizca bilenler için geçici olarak asagidaki siteye basvurmalarini salik veririm :

http://monastere-orthodoxe.chez.tiscali.fr/pages/saintsainvoquer.html

 

Recommander

Cliquez ici pour recommander ce blog

Calendrier

Juillet 2008
L M M J V S D
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31      
<< < > >>

Mercredi 8 décembre 2004
KÖŞEBAŞI
   
Ekümen Patrik efendi

05.12.2004

ERGUN GÖZE

    FENER Rum Patriği Bartholomeos cenapları bugünlerde fena coştu. Hoş kaç senedir manevi Bizans ve Pontus İmparatorluğu'na soyunmuşlardı. Oldum olası onlar birer din adamı değil birer politikacı idi. Ama şu son günlerde ABD'yi sağına, AB'yi soluna alıp tozu dumana katıyor. ABD 'Bize göre patrik ekümeniktir' diyor. Patrik Efendi de, 'Ekümenik olmaktan vazgeçemem, biz oldum olası ekümenikiz' diyor. İşi Yunanistan turizm bakanına Türkiye'yi şikayete kadar götürüyor.
Şaşılmaz, Fener Patrikhanesi buna benzer daha ne densizlikler yapmıştır. Üstelik, kaç patriğin birer siyasi haydut olduğu ortaya çıktığı için asılmasına rağmen uslanmamıştır da.
Türk aydınlarının Fener hakkındaki kanaatleri de enteresandır. Mesela Osmanlı Ayan Meclisi Reisi Ahmet Rıza bey, Fener'in ve benzerlerinin bugüne kadar bırakılmış olmasından ötürü atalarına kızgındır. Fener'in kaderinin tayin edildiği Lozan'da ikinci delegemiz Dr. Rıza Nur, Fener Patrikhanesi için 'Yılan yuvası' der. (O günlerin gazetelerini okursanız siz de Engerek Yuvası dersiniz.) Rıza Nur, Fener'i sürüp Türkiye'den dışarı çıkarmayı düşünür. Ama İngiliz ve Fransızlar'ın aylar süren inadıyla ancak bir Türk vatandaşı olmak ve sadece Türkiye sınırları içinde bu görevi yapmak üzere Eyüp Kaymakamlığı'nda bir Fener Rum Patrikhanesi'nin, bir Türk müessesesi olarak bulunmasını kabul ederek bu işi bitirmek zorunda kalmıştır. Lozan hukuku budur ve hukukta Ekümeniklik yoktur. Eyüp Kaymakamlığı'na tabi bir Türk vatandaşı olmak vardır.
Suikastler ocağı
BUGÜN ise bazı Türk aydınları 'Patrik Ekümenik olursa ne olur, varsın olsun' demekteler. Bunlara göre bu sıfatı zaten Fatih taaa 1453'lerde patriğe vermiştir ve biz de Fatih'ten daha akıllı olmadığımıza göre bu durumu kabul etmeliyiz. Böyle konuşanlara verilecek cevap çok basittir. Biz elbette Fatih'ten akıllı değiliz. Ama ondan çok kuvvetsiziz. Bir mill” devletiz. Fatih Osmanlı Devleti'ni imparatorluk seviyesine yüceltmiş bir büyük hükümdar. Politikası da bir imparatorluk politikası. Hatta babası bir Sırp prensesiyle evli olduğu için Sırp tahtı boş kalınca, 'Üvey annemden ötürü taht benim hakkımdır' demiş olması ne kadar geniş bir politika perspektifine malik bulunduğunu göstermektedir... Fener Patrikhanesi'ni Koca Fatih, Roma Kilisesi'nin tekelini kırmak için desteklemişti. Zaten son seferi de Roma'ya olacaktı, deniyor. Çünkü Fener onun emrinde idi. İstediğini tayin ediyordu ve Fatih Roma'ya gidebilse Papa'yı da kendisi tayin edecekti. Onun çapı bu idi. Bizde de o çap olsa Patrik efendiye hemen ekümenik sıfatını verelim gitsin.
Halbuki Fener, sonraki yüzyıllarda, Türk varlığına girişilen suikastların kızıl ocağı haline gelmiştir. 1950'den beri, Lozan'dan önceki cinayetlerini ABD'den gelen desteklerle unutturmaya çalışmış ve AKP'nin AB çılgınlığı ortaya çıkınca da iyice azgınlaşarak bugünkü tavrına girmiştir. Fener Rum Patrikhanesi, Fatih'in imparatorluk politikasını tersine çevirerek kendi lehine tatbik etmek istemektedir. Bunu görmemek için sadece kör olmak kafi değildir.
Atina'ya taşısın
DİNİ bırakıp politikaya dalmış, dünyanın zalim güçlerini arkasına almış bu deneyimli isyan ocağı, ekümeniklik iddiasıyla yeryüzündeki üçyüz milyonluk Ortodoks'a dayanarak Türkiye'yi yönlendirmeye, Türk bağımsızlığını kısıtlamaya ve megalo ideaya bağlamaya çalışacaktır. Sadece Fener ve Yunanistan olsa yine neyse, fakat görüyorsunuz, ABD bile elçiliği vasıtasıyla resmen bu işi destekliyor. Keza AB, Batı Dünyası, Türkiye'yi içten dıştan, din” cemaatler, etnik topluluklar, ekonomik güçler vasıtasıyla kuşatmaya ve parçalamaya uğraşmaktadır. Bu kuşaklardan birisi de Lozan'dan seksen yıl sonra ortaya attıkları bu ekümeniklik safsatasıdır... Yani, biz şimdi kalkıp 'Öyle mi biz de ilga kanununa göre, TBMM'nin manevi şahsiyetinde mündemiç bulunan hilafeti yeniden tesis ve bütün dünya Müslümanları'nı etrafımızda toplayacağız desek' veya bir İslam ülkesi bunu yapsa, buna dünya ve içimizdeki laikler ne diyeceklerdir? Bu da bir dini hürriyet meselesi değil mi? Bu gibi meselelerin veçhesi tek değildir. Lozan'ı biz uygulatamıyoruz, Batı Trakya Türkleri müftülerini seçemiyor, patrik efendi ekümeniklik peşinde. Biz de bunu terviç ediyoruz.
Ne akıl ne akıl?
Eğer ABD Patrik efendinin ille de ekümenik olmasını istiyorsa bunun da kolayı var. Fener'i alır, New York Rum piskoposluğuna taşır yahut Atina'ya Yunan Kilisesi'nin başına diker, ekümeniktir der. Buna Moskova Ortodoks Patrikliğinden başka kim karışır? Türkiye'deki ikibinbeş yüz Ortodoks'a da bir Patriğin yerine geçecek bir metropolit çok bile gelir. Rahip hüviyetinden, Megalo İdea militanı, EOKA yardakçısı derekesine inen Bartholomeos cenapları (!) gitgide cami duvarına yaklaşmaktadır. Dinlerarası diyalog diye tutturanlarınsa papalarının ve patriklerinin ülkemizin başına açtığı bu badireleri hangi örtüyle örtebilecekleri sorusunu cevaplamak doğrusu selim akıl sahipleri için çok müşkildir.

par luka publié dans : Türkiye ' de hristiyanlik
ajouter un commentaire commentaires (0)    créer un trackback recommander

Commentaires

Aucun commentaire pour cet article

Trackbacks

Aucun trackback pour cet article

Recherche

Texte libre

Anisi 18 kasim ve 1 Aralik ' ta kutlalan aziz anastasia sehit bir türktür ve onun gibi daha bilmedigimiz ve kesfedeceginiz daha nice ortodoks türke rastlamak kimseyi sasirtmasin .

Geçmisini  fransizca olarak koyuyuorum , fakat pek yakinda türkçelestirilecetir .

Le 18 novembre, mémoire du Saint Néomartyr ANASTASE de l'Epire et de DANIEL le musulman converti

Un jour qu'il partait moissonner avec sa soeur et d'autres Chrétiens de son village de l'Epire, Anastase rencontra sur le chemin une troupe de cavaliers musulmans conduite par Moussa, le jeune fils du gouverneur ottoman de la région. Frappé par la beauté de la soeur d'Anastase, celui-ci voulut s'en emparer pour en faire l'objet de son plaisir grossier. Mais Anastase se précipita audacieusement contre les Turcs et laissa à sa soeur assez de temps pour s'enfuir. Chassés par les Chrétiens, Moussa et ses complices allèrent se plaindre auprès du pacha. Celui-ci fit arrêter Anastase et, voyant son courage, entreprit de le convertir à l'Islam. Comme ni les menaces, ni les coups, ni la prison ne pouvaient ébranler la foi du jeune homme, les Turcs essayèrent de le corrompre par des propositions de gloire et d'honneurs mondains, mais ce fut tout aussi vainement.

Or, Moussa, stupéfait de l'attitude d'Anastase, voulut en savoir davantage sur cette foi qui rend les Chrétiens plus forts que toutes les puissances du monde, et il se rendit en secret dans son cachot. Au moment où le geolier ouvrit la porte, Moussa vit deux jeunes gens à l'aspect lumineux qui entouraient le prisonnier et qui disparurent subitement lorsqu'il entra. A ses questions, Anastase répondit qu'il s'agissait des Anges gardiens qui veillent sur les Chrétiens et les assistent en particulier dans les tourments endurés pour l'amour du Christ. Il lui expliqua en outre pourquoi les Chrétiens peuvent mépriser avec tant d'allégrese les plaisirs de ce monde et accepter toutes sortes de tortures dans l'espérance des biens éternels. Le coeur du jeune musulman fut alors touché par la grâce et il se jeta aux pieds du Martyr en lui demandant de devenir Chrétien. Mais Anastase lui demanda d'attendre encore, car sa conversion pouvait entraîner son père à persécuter les Chrétiens de la région.

Quelques jours plus tard (18 novembre 1750), Anastase eut la tête tranchée sur l'ordre du pacha qui ignorait que son propre fils était désormais Chrétien en secret. Comme il devait se rendre dans un village voisin pour assister à des noces, Moussa alla se prosterner sur le tombeau du Saint Martyr et il lui fut accordée la grâce de voir apparaître Anastase tout entouré de lumière, qui l'encouragea à poursuivre son chemin vers le Christ. Guidé par un Ange, il parvint ainsi dans le Peloponèse, où il se mit sous la direction spirituelle d'un vieil ascète, qui complèta son instruction dans les mystères de la foi et dans la vie ascétique. Il se rendit ensuite à Patras et s'embarqua pour Venise, afin d'y être baptisé sans crainte des Turcs. Il reçut alors le nom de Dimitris et partit pour Corfou, où il devint moine dans un monastère cénobitique sous le nom de Daniel. Mais les combats de l'ascèse ne suffisaient pas à étancher sa soif du Christ et, désirant accomplir pleinement sa vocation de Chrétien par le Martyre, il se rendit à Constantinople. Les Chrétiens du lieu le dissuadèrent cependant de s'offrir à la mort, par crainte des représailles qui pourraient suivre sur le restes des fidèles. Il retourna alors à Corfou, où il s'endormit dans la paix du Seigneur, après avoir fondé une église en l'honneur de Saint Anastase.

podcaster sur over-blog.com - Contact - C.G.U. - Rémunération en droits d'auteur avec TF1 Network - Signaler un abus